Familiereünie 16 en 17 april 2016

Het bestuur is bezig met de voorbereidingen voor de volgende reünie op 16 en 17 april 2016.
Aanvankelijk wilden we al in 2010 een reünie organiseren, maar dat bleek om verschillende omstandigheden niet haalbaar.
Programma en aanmelden via secretaris@boissevain.org

Familiereünie 8 april 2006

Vijf jaar na de vorige reünie organiseerde de Boissevain Stichting de familiereünie op zaterdag 8 april 2006. De reünie stond in het teken van de scheepvaart en de rol die onze familie daarin heeft gespeeld in de negentiende eeuw. Hieronder ziet u een foto impressie van de reünie.

scheepvaartmuseum

Groepsfoto

willem

charles en jan

Willem wf en hugo

 

Foto's :

Pauline Prior fotografie en tekst

Het programma van de familiereünie was als volgt:

11.30

Ontvangst Scheepvaartmuseum (Kattenburgerplein 1, Amsterdam)

12.00

Rondleiding door het museum door de heer H. Dessens (specifiek over de negentiende eeuw, toen leden van onze familie een prominente rol speelden in de scheepvaartgeschiedenis, zoals in de zeilvaartrederij en de Stoomvaartmaatschappij Nederland) gelijktijdig:

Kinderactiviteit op het VOC schip

13.00

Museumbezoek en lunch (op eigen gelegenheid)

14.00

Vertrek naar Maison Descartes per rondvaartboot

15.00

Aanvang reünie Maison Descartes (Vijzelgracht 2A, Amsterdam)

16.00

Kinderprogramma: poppenkast en muziek maken met Theater Pierlala

18.00

Buffet

21.00

Einde programma

Wilt u weten wie er aanwezig waren?

 

Familiereünie 7 april 2001

Op zaterdagmiddag 7 april 2001 is in Amsterdam een familiereünie gehouden.

Deze reünie had een recordopkomst. Ruim 140 familieleden namen er aan deel, in leeftijd variërend van 86 jaar tot 4 weken. Daaronder ongeveer 30 uit de Verenigde Staten, Engeland, Denemarken, Frankrijk, Zwitserland en Israël. Het programma bestond uit twee delen. Eerst een boottocht door de Amsterdamse grachten en daarna een gezellig samenzijn in Maison Descartes, het vroegere Walenweeshuis en oude mannen- en vrouwenhuis. Over de geschiedenis van de locatie schreef ondergetekende een artikel in het vorige Boissevain-Bulletin. Het veel groter dan verwachte aantal deelnemers noopte wel tot enkele aanpassingen in de opzet. Zo waren in plaats van één nu twee rondvaartboten nodig. En ook de gedachte om, evenals bij de vorige reünies, na afloop nog met enkele liefhebbers samen in een restaurant in de buurt te gaan eten was niet uitvoerbaar toen bijna zeventig personen zich hiervoor aanmeldden. Gelukkig bleek Maison Descartes bereid de afgesproken verblijfsduur met enkele uren te verlengen. Daardoor konden we, met inschakeling van een cateringbedrijf, daar blijven eten en de gezellige bijeenkomst nog wat voortzetten.

De reünie begon wat onwennig op de steiger bij de boten. Lang niet alle familieleden kenden elkaar. Daardoor rees soms de vraag of men wel op het goede verzamelpunt was. Er zijn bij het Centraal Station namelijk diverse steigers met vele rondvaartboten! Bovendien hadden sommigen de parkeerproblemen in de binnenstad onderschat, zodat we wat later dan gepland vertrokken. Onze ruim 1½ uur durende rondvaart ging via het IJ, de Prinsengracht, Brouwersgracht, Keizersgracht, Leidsegracht, Herengracht tot de Brouwersgracht en weer terug, Leidsegracht, Keizersgracht, Reguliersgracht, Prinsengracht tot iets voorbij de Vijzelgracht. Hier vond vlakbij Maison Descartes de ontscheping plaats. Dit liep wat moeizamer dan de inscheping, omdat er geen aanlegsteiger was en de kademuur nogal hoog. Maar iedereen kwam goed op de wal. Helaas barstte toen net een harde, zij het korte regenbui los. Verder was de straat opgebroken precies voor de ingang van Maison Descartes, dat nu alleen via zand, modder en planken bereikbaar was. Het bedierf de goede stemming niet. En binnen wachtten koffie, thee, frisdrankjes en hapjes.

Een grachtentocht in Amsterdam is, ook voor wie dat al eerder deed, altijd weer fascinerend. Door de grote verscheidenheid aan vaak monumentale statige huizen met allerlei soorten gevels en andere interessante architectuur en ornamenten, maar ook door de vele (boog)bruggen, valt er telkens weer wat te zien. Het was extra gunstig dat de bomen nog grotendeels zonder blad waren. Tijdens onze tocht viel het accent vooral op de Herengracht en de Keizersgracht, waaraan veel van onze voorouders hebben gewoond en gewerkt. Als gidsen op de twee boten fungeerden Ernst (NP p 111) en Bob (NP p 74), die over de Boissevain-huizen (op de bevaren route meer dan 45!) en hun bewoners het één en ander vertelden. Door de vele buitenlanders deden zij dat ook in de Engelse taal.

De eerste twee generaties Boissevain in Nederland (Lucas en Jérémie) hadden het financieel nog erg moeilijk en waren bescheiden gehuisvest (afgezien van Jérémies jaren als “père” van het Walenweeshuis). Met de derde generatie Gédéon Jérémie I, van wie wij allemaal afstammen, ging het al een stuk beter. Hij werd officieel ' poorter'  van Amsterdam, waardoor hij recht kreeg op bepaalde stedelijke voorzieningen.  Hij kon zich al de bewoning van een groot huis aan de Keizersgracht veroorloven. Zijn beide zoons van de vierde generatie - Daniël I en Henri Jean- stegen verder op de sociaal-economische ladder. Vooral de nazaten van eerstgenoemde, in de vijfde, zesde en zevende generatie, speelden in het Amsterdam van de 19de en eerste helft 20ste eeuw een vooraanstaande rol in de overzeese handel, de scheepvaart, de financiële wereld en in de politiek. Zij waren prominente bewoners van de 'grachtengordel'.

De bewoning van de grote panden was geen sinecure. De huizen hebben veelal vijf of zes verdiepingen met vaak 15 tot 40 kamers met meestal een zaal als zitkamer. Veel gangen waren lang en met veel marmer bedekt. De trappen waren smal, steil en bochtig en dus lastig voor het vervoer. Daarom hebben de meeste huizen aan het dak hijsbalken die ook nu nog worden gebruikt.

Vanuit de boten was uiteraard alleen de buitenkant van de grachtenhuizen te zien. Maar de voor de reünie uit Amerika overgekomen Kim Buck-Boissevain was twee dagen vóór de reünie in de gelegenheid geweest het grootouderlijk huis, waar haar vader Tice (en dus ook Mia) was opgegroeid, te bezichtigen. Zij was zeer onder de indruk van het interieur waar kennelijk niet veel aan was veranderd. Voor twee deelneemsters - Mia Canters-Boissevain en Sylvia de Groot-Boissevain - leidde de tocht langs hun kolossale geboortehuizen aan de Keizersgracht, waar zij tot hun veertiende jaar in 1940 hebben gewoond. Thans zijn er nog twee Boissevains die aan een gracht wonen, zij het wat bescheidener dan de vroegere generaties. We voeren langs hun huizen: Marianne en Aviva. Deze laatste droeg op een aparte manier aan het eerste deel van de reünie bij: tijdens het voorbijvaren zwaaide ze ons uitbundig toe met een grote doek waarop ons familiewapen was geborduurd.

In Maison Descartes hield bestuursvoorzitter Charles een korte welkomstspeech. Hij was verheugd over de grote opkomst, ook uit het buitenland. Het samenzijn betekende voor de meesten hernieuwde contacten met familieleden die ze niet zo vaak zien. In één geval zelfs de verrassende ontmoeting tussen de twee halfbroers Robert en Daniël Boissevain die elkaar nog nooit eerder hadden gezien!

Er was een lijst beschikbaar waarop de deelnemers per tak waren gegroepeerd. Negen takken waren vertegenwoordigd (gerekend vanaf de zesde generatie). Elke deelnemer had een naambadge met per tak verschillend gekleurde stickers. Daardoor kon tijdens het samenzijn een fotosessie worden gehouden, waarvan het resultaat hieronder is te zien.

Gulian, David, Alexander, David en Caroline,Sebastiaan, Robin, Daniël, Lucas, Philippe en Laurens

Willem Frederik Lamoraal (1852-1919) Auguste Charles Hugo (1864-1929)

Charles (1842-1927, NP p 62)

Jan (1836-1904, NP p52)
Willem (NP p 107)

Athanase Adolphe Henri (1843-1921, NP p89)

 Louis Daniël (1848-1916, NP p 91 en Louis Daniël l (1852-1921, NP p 127)

Voor de kinderen was er een afzonderlijk programma. In een aparte ruimte werden zij beziggehouden door het poppentheater Pierlala. Zij leken zich zeer te amuseren. Natuurlijk was de reünie te kort. Menigeen constateerde spijtig sommigen nauwelijks te hebben gesproken. Maar al met al was de reünie bepaald zeer geslaagd.

Robert Lucas (Bob) Boissevain, Heemstede (NP p 74)