Januari 2011

Binnenkort: Reunie!

Het is zover: We kunnen ons allemaal verheugen op een gezellig en informatief samenkomen opzaterdag 16 april 2011. Iedereen die verbonden is met de familie Boissevain is hierbij uitgenodigd om deze speciale gelegeheid te komen vieren.

Plaats: Amsterdam centrum
Tijd: van 14u tot 19u (diner van 19u tot 23u)
Locatie: Stadsarchief Amsterdam

PROGRAMMA:
14 u - 15 u: Koffie/ high tea in het Stadsarchief
15 u - 16 u: Rondleiding en bezoek aan de tentoonstelling "Private Collection Boissevain Family Archive"
16 u - 17 u: Drinks
17 u - 17.30 u: Maken groepsportretten voor de 21e eeuw (bekijk de prenten uit 20e eeuw)
17.30 u - 18.30 u: architectonische boot tocht door Nieuw Amsterdam (gids: Gustaaf Boissevain, voorzitter Boissevain stichting en architect)
19 u - 23 u: diner op een bijzondere locatie

Op 14 januari is een e-mail verzonden aan honderd adressen. Neem a.u.b. contact op met Aviva Boissevain (secretaris) via secretaris@boissevain.org als je die niet hebt ontvangen of als je je wilt aanmelden voor de reunie.

 

Februari 2010

Beste familieleden,

Het bestuur is bezig met de voorbereidingen voor de volgende reünie op 16 en 17 april 2011.
Aanvankelijk wilden we al in 2010 een reünie organiseren, maar dat bleek om verschillende omstandigheden niet haalbaar.
Het programma treft u ter zijner tijd hier aan. Als u zich nu al wil aanmelden kunt u dat gerust doen.

November 2008

Beste familieleden,

Op 10 december 2008 verschijnt mijn vijfde boek: Noëlle, venster in de hemel.

De hoofdpersoon van deze roman raakt in de ban van een portret van een vrouw.

Na veel omzwervingen vindt hij haar in Zwitserland. In de bergen blijkt zich een drama te hebben afgespeeld. Stapsgewijs vertelt de vrouw wat er gebeurd is en hoe haar leven veranderd is. Terug in Nederland overkomt de hoofdpersoon iets vergelijkbaars.

Is dat toeval of is er een ‘sturende hand’?

Waarom mogen mensen geheel zelfstandig invulling geven aan hun kinderwens, en bemoeit de overheid zich vergaand met beslissingen over het moment van sterven? In hoeverre ‘ben je van jezelf’?

 

Deze roman boeit zowel door het spannende verhaal als door de onderliggende thematiek.

Hoe verhouden zich de werkelijkheid van alledag en de dromen die elk mens heeft?

 

Het boek (320 pagina's) kost inclusief verzendkosten:

€ 20,- .

De uitgever stuurt jullie een bestelkaart toe. Het boek wordt thuisbezorgd.

Ik hoop dat jullie het gaan lezen.

 

Met familiegroet, Alfred van Hall (1947)

 

 

Oktober 2008

Gustaaf Constant 'Gub' Boissevain (1929 – 2008) overleden

Cartoonist en kunstenaar Guus Boissevain is 15 oktober 2008 op 79-jarige leeftijd overleden aan een longontsteking. De tekenaar werkte in het verleden onder meer voor De Telegraaf en Televizier en creëerde het stripfiguur Piet Pelle voor fietsenmerk Gazelle. Later legde hij zich meer toe op schilderen en het maken van etsen. Na een herseninfarct in 2003 leidde Boissevain een teruggetrokken bestaan in Bergen aan Zee.

Boissevain, ook bekend onder de naam Gub, is de vader van acteur Daniël Boissevain. Hij heeft nog drie kinderen uit andere relaties. De kunstenaar was sinds 1995 getrouwd met Prabhati Boissevain-Verburg. Lees de biografie.

Bron: de Gelderlander

 

Juni 2008

Bron: Nyenrode Newsletter

Nyenrode carillon 80 jaar

Dit jaar bestaat het carillon van Nyenrode 80 jaar. Oorspronkelijk was dit Taylo-carillon in 1928 aangeschaft door de familie Boissevain uit Blaricum, waarna het in 1940 werd verkocht aan de Duitse Hauptmann Miedl, die dan al met zijn troepen in kasteel Nijenrode gelegerd was. Het feit, dat de Duitser zelf kunstliefhebber was heeft ervoor gezorgd dat het Nijenrode-carillon als een van de weinige carillons in Nederland de oorlog ongeschonden heeft overleefd en niet is omgesmolten tot kanon! Miedl's aanschaf in 1940 zorgde er voor dat Nijenrode het enige kasteel in Nederland is met een eigen carillon - en daarbij ook nog een bijzondere: van anderhalf octaaf, in plaats van de gebruikelijke twee.

 

 

April 2008

Marianne Boissevain (1946 - 2008) overleden

Op 10 april 2008 is in Amsterdam journaliste Marianne Boissevain (61) overleden. Ze was al geruime tijd ziek. Boissevain werkte tussen 1969-1978 en 1988-2008 op de buitenlandredactie van de Volkskrant. Collega's roemen haar als een sublieme eindredacteur en prijzen haar tomeloze inzet voor de buitenlandpagina’s van de Volkskrant. De hoofdredactie noemt Boissevain een van de steunpilaren van de redactie, die een grote kennis van zaken combineerde met bijzondere stilistische vaardigheden. Lees het In memoriam

Bron: Personalia De journalist

 

Januari 2008

 

Bron: http://www.walburgpers.nl/

titel

 

Boissevain Ruys Tegelberg

subtitel

 

Beknopte biografie van drie zusterschepen

auteur

 

Henk Slettenaar

Henk Slettenaar (1936) werkte in verschillende rangen als scheepswerktuigkundige, zowel aan boord van de Boissevain als van de Tegelberg.

isbn

 

978.90.5730.544.3

rubriek

 

Maritiem en Koloniaal

specificaties

 

172 pagina's
21 x 21 cm
genaaid gebrocheerd
rijk geïllustreerd in kleur en zwart-wit

 

prijs

 

€ 24,95

 

Verschijnt mei 2008

Midden in de crisistijd besluit de Koninklijke Paketvaart Maatschappij (KPM) een risicovolle scheepvaartverbinding te openen tussen Nederlands-Indië en Zuid- en Oost-Afrika. De lijn blijkt zo'n groot succes dat de rederij in 1936 opdracht geeft tot de bouw van de passagiersschepen Boissevain, Ruys en Tegelberg. Deze uitgave belicht de levenscycli van de drie beroemde zusterschepen (1938-1968), die in Zuid-Afrika bekend staan als ‘The Great White Yachts’.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog doen de drie – grijsgeschilderd – dienst als troepentransportschip en nemen ze deel aan de landingen in Noord-Afrika en Italië. In ‘46/’47 verschepen ze het merendeel van de Nederlandse dienstplichtigen, die in Indië worden ingezet bij de politionele acties. Ook de terugreizen, waarmee vele Indische repatrianten naar Nederland worden gebracht, komen in deze uitgave uitgebreid aan bod, inclusief de ´muiterij´ op de Boissevain.

Nadat het drietal in ‘47 is overgegaan naar Royal Interocean Lines (KJCPL of RIL) wordt de lijn uitgebreid met de zeer lucratieve dienst Azië - Zuid-Afrika - Zuid-Amerika: de Asia South America Service (ASAS). Met het oog op de groei in de luchtvaart legt de RIL zich als een van de eerste rederijen toe op het stimuleren van vakanties aan boord van haar schepen. Lees hoe deze eerste cruisepassagiers in de watten werden gelegd en hoe de Nederlandse officieren en Chinese bemanningen aan boord functioneerden.

 

Mei 2006

De bankier van het verzet

Erik Schaap: Walraven van Hall.

Premier van het verzet (1906- 1945). Uitgeverij Noord-Holland. 176 blz. € 19,50

Walraven van Hall was 'de bankier van het verzet'. Opgegroeid in de gouden bocht van de grachtengordel, met een vader in de leiding van de Amsterdamse Effectenbeurs en een oudere broer, Gijs, die net als hijzelf bankierde, had hij daartoe de perfecte uitgangspositie. En dan wemelde het in hun kennissenkring ook nog van de Van Eeghens, Van Lenneps, Den Texen en Boissevains: kinderrijke families vaak, die liefst onderling trouwden en over invloedrijke netwerken beschikten. Het is wel eens vergeten hoe groot de bijdrage was van het Amsterdams patriciaat aan het vaderlands verzet en hoevelen uit dit chique milieu het leven lieten.

Van Halls eerste activiteiten bestonden uit het organiseren van steun aan de zeemansgezinnen, waar geen inko­ men meer binnenkwam toen de koopvaardij ervoor koos niet naar het bezette Nederland terug te keren. Dat was het begin van wat later het Nationaal Steunfonds (NSF) zou heten, waarin vel e tientallen miljoenen guldens omgingen, benodigd om bijvoorbeeld joodse onderduikers, gezinnen van verzetsmensen, kunstenaars die weigerden lid te worden van de Kultuurkamer en treinstakers van geld te voorzien. Zulke bedragen waren niet bij elkaar te bedelen; het vereiste de financiële brains van de broers Van Hall om die te genereren. Niet alleen wisten zij bankdirecteuren te overreden hun kasreserves 'tijdelijk' af te staan, hun slimste en meest gewaagde actie was dat onder de ogen van de bezetter voor dik 50 miljoen gulden aan bankpromesses in de kluis van De Nederlandsche Bank werd verwisseld voor vervalste exemplaren.

Door zijn centrale rol in de financiering had Van Hall een doorslaggevende stem in het verzet. Maar behalve een geniaal financier was 'Wally' ook een charismatische, bindende persoonlijkheid, wiens scherpe blik en rustige vastberadenheid medewerkers vertrouwen gaf. Vanaf najaar 1944 hield hij zich alvast bezig met de wederopbouw. Die zou hij niet meemaken. Hij werd verraden. De verrader werd geliquideerd door de ver­ zetsgroep, Van Hall werd op 12 februari 1945 door de Duitsers doodgeschoten en ligt met 371 andere vaderlandse helden begraven op de erebegraafplaats Bloemendaal. Zijn broer Gijs maakte als burgemeester van Amsterdam mee dat de generatie van de jaren zestig zich de erenaam 'verzet' toeëigende zonder enig besef van wie dat echte verzet hadden gepleegd.

Hoewel Walraven van Hall niet was vergeten - vorig jaar vertoonde de televisie een documentaire over hem en eerder schonk Lou de Jong uitgebreid aandacht aan zijn illegale werk - is pas nu een eerste biografie verschenen van deze bijzondere figuur. Helaas bevat het boek geen index, schieten annotatie en bronvermelding te kort (wat is eigen onderzoek; wat komt uit andere bronnen?). Maar de uitgave is fraai verzorgd en is voorzien van foto's die een aardig kijkje bieden in dit vooroorlogs milieu.

JOLANDE WITHUIS (NRC Handelsblad, 5 mei 2006)

 

September 2005

Oplichter weer aan het werk!

Dezelfde man, die in 2001 via antiquariaat De Heraut, families en hun leden (waaronder die van ons) lastig viel met zijn kwalijke product “Het geslacht Boissevain” is weer actief. Wij ontvingen een op dezelfde wijze gestelde brief van Stichting Genealogie Nederland te Den Haag met “De kroniek van het oude geslacht Boissevain”. Je krijgt hetzelfde waardeloze boek, hetzelfde - best wel aardige - boekje over Heraldiek en ons familiewapen met twee zwarte kraaien op geel papier.

Niet kopen en iedereen waarschuwen dat ook niet te doen!

 

Juni 2005

Zaterdag 18 juni 2005 werd op de binnenplaats van het Montessori Lyceum Amsterdam een plaquette onthuld met de namen van alle leden van het lyceum die in de oorlog van 1940-1945 zijn vermoord. Daartoe behoren ook de twee zoons van Jan Boissevain en Mies Boissevain-van Lennep: Gideon en Janka.

Januari 2005

Mark schreef het volgende gedicht over Gideon Boissevain.

Mark is een vijftien jarige scholier van de Maine South High School in Park Ridge, Illinois. Hij komt uit de Verenigde Staten en woont in Park Ridge, Illinois, een buitenwijk van Chicago. Hij hoorde over Gideon Boissevain in verband met een project dat hij moest uitvoeren voor zijn engelse les. Hij leerde over de Holocaust en kreeg een opdracht over een willekeurige persoon die de Holocaust heeft ervaren. Daarna heeft hij een gedicht over deze persoon geschreven. De informatie heeft hij verkregen uit het Holocaust Memorial Museum in de Verenigde Staten.

-Questioning the Wrong Answers-

I had to do it.
I wanted to do it for society.
I had to stop the wrong people.
I questioned the wrong answers.

Those answers were hate.
That hate was for Jews.
Those Jews did not deserve hate.
That made me do it.

Who was behind this?
It was them.
Who are they?
It was the Nazi party.

They came to oppress.
They came to destroy life.
They tried to make us believe it.
They wanted us to hate the Jews.

I couldn't take it.
I had to help.
I did what was illegal.
I hid the oppressed.

Soon, I became a member of a resistance.
Soon, this would all be over.
Soon, there would not be anymore oppression.
Soon, the oppressors will pay.

Then the Nazis found out.
They arrested me and my brother.
Then they put a gun to my head.
They pulled the trigger.

I was only twenty years old.
I thought I made a difference.
I knew the Nazi answers were incorrect.
I questioned the wrong answers.

 

December 2004

Het College van burgemeester en wethouders van de gemeente Rotterdam heeft in de vergadering van 5 oktober 2004 besloten de straten in deelgebied 5 van het nieuwbouwplan Nesselande in de deelgemeente Prins Alexander te vernoemen naar de modeontwerpers Christian Dior, Mies Boissevain en Pierre Cardin.

Bekijk hier het stratenplan.

 

Mies Boissevain en de Nationale Feestrok

Vrijwel direct na het einde van de Tweede Wereldoorlog bedacht de Amsterdamse verzetsvrouw Mies Boissevain-Van Lennep de "Nationale Feestrok". Het kledingstuk werd gemaakt van allemaal kleine stukjes stof die allemaal samen gevormd werden tot een rok. De gedachte hierachter was o.a.: Eenheid in veelheid, Nieuw uit oud, opbouw uit afbraak. Mies Boissevain wilde met de lapjesrokken de wederopbouw en vernieuwing verbeelden van het naoorlogse Nederland. Het maken van een Feestrok zag de verzetsvrow ook als symbolische en politieke daad. Het maken van een Feestrok zou vrouwen ook helpen hun oorlogservaringen te verwerken en de saamhorigheid bewerkstelligen. ("Eén dracht maakt eendracht").

 

Het Nationaal Instituut registreerde ca. 4000 rokken die dan ook van een stempel werden voorzien. Naast dit aantal zijn er zeker ook nog talloze ongeregistreerde rokken vervaardigd in Nederland. Op bevrijdingsdag was de gedachte om de rok te dragen en dan samen te dansen. De datum van de betreffende jaren waarin de Feestrok gedragen werd dan op de rok geborduurd. Dit gebruik heeft tot begin 1950 stand gehouden en is daarna stilletjes verdwenen.

Oktober 2004

Beste familieleden,

Wat een voorrecht dat ik als Van Hall kort iets mag vertellen over mezelf en mijn activiteiten. Dit naar aanleiding van mijn derde roman "Verloren man" die ik op 12 november aan Cox Habbema zal aanbieden in Museum De Buitenplaats te Eelde (16.00 uur, ieder welkom!). Ik ben de kleinzoon van Hester Boissevain en Jan van Hall, en de zoon van André van Hall en Lietje Barger. Geboren (1947) en getogen in Hattem op de buitenplaats Astra. Mijn grootmoeder noemden wij Granny en ze woonde tegenover ons op het "kolkhuis". Veel familieleden zullen zich haar herinneren. en wellicht in de kolk gezwommen hebben. Ik ben sinds 1991 dijkgraaf en sinds 1994 deeltijdhoogleraar waterstaatsrecht in Utrecht. Doe daarnaast bestuurlijk werk, onder andere in het bestuur van Natuurmonumenten. In 2001 publiceerde ik mijn eerste roman (Een schitterende mislukking), in 2003 mijn tweede (De Afspraak). De boeken zijn bij de boekhandel te bestellen. De uitgever is Servo Assen. Met overtuiging steun ik zowel de activiteiten in Boissevain- als in Van Hall-verband. Het is goed dat we als families van elkaar weten, gezamenlijke herinneringen ophalen en gezellige ontmoetingen organiseren. Dat familieleden zich daarvoor inzetten, waardeer ik bijzonder. Zo biedt Jan Willem Boissevain mij de kans dit bericht onder de ogen van velen te brengen. Ik hoop dat u mijn laatste roman zult kopen en lezen! En wie wil komt naar Eelde, naast de NH-kerk! Dat zou een feest zijn. Ik wens u allen het allerbeste toe.

Met familiegroet,

Alfred van Hall (Appingedam)

Verloren man

Roman, Alfred van Hall

Alfred van Hall is een kleinzoon van Hester Boissevain (NP VIIb5, pag. 68) en Jan van Hall en een achterkleinzoon van Charles Boissevain (NP VIIb, pag. 67)

Abel, een Groninger boerenzoon, komt bij toeval in een klooster in Brabant. Zowel privé als in zijn werk als lid van de Tweede Kamer is hij vastgelopen.

Op verzoek van de abt van het klooster beschrijft hij de ingrijpende gebeurtenissen in zijn leven die bepalend zijn geweest voor de man die hij is geworden. Vanwaar komt zijn noodsituatie?

Abel blikt terug op zijn ouderlijk huis, waarin de Duitse bezetter langdurig zijn sporen naliet. Tot zijn schrik is de anonimiteit van zijn zaaddonorschap verbroken. Zijn politieke idealen worden vermorzeld tijdens straatgevechten op het Binnenhof. Zijn huwelijk staat onder druk.

In het klooster komt Abels geloofscrisis scherp in beeld. Net als Job worstelt Abel met de Eeuwige. Hij zoekt rusteloos naar de antwoorden. Als hij Brabant verlaat is hij hersteld en vol goede moed. Tijdens een zeiltocht openbaart zich huidkanker. Hij verzamelt moed om de strijd te winnen.

Het ontroerende en meeslepende verhaal over Abel die wegtrok uit zijn dorp in Groningen, boeit van het begin tot het einde. Het verhaal is uit het leven gegrepen en berust deels op eigen ervaringen van de auteur.

Titel:

Verloren man

Uitgever:

Servo Assen

ISBN:

9057868520

Prijs:

€ 14,-

Mei 2004

Voyage à Bergerac du 18 au 24 septembre 2004
Fondation Huguenote des Pays-Bas

Cette année l’ objectif de notre voyage est Bergerac, ville sur la rive droite de la Dordogne. Au XVIe siècle, des trois grandes villes du Périgord, Périgueux, Sarlat et Bergerac, la dernière devient un des foyers du Protestantisme. La ville sera pendant un certain temps ‘place de surete’ des Huguenots. Apres la révocation de L’Edit de Nantes beaucoup de ses habitants s’expatrient, surtout vers les Pays-Bas avec lesquels Bergerac entretenait depuis des siècles des contactes commerciaux, notamment pour ce qui est de la vente des vins Bergeracois. Voici un résume du programme provisoire.

Februari 2004

In the United States a new movie has appeared called "Iron Jawed Angels" in which one of the main characters is Inez Milholland Boissevain, Eugen Boissevains (NP p 69) first wife.

IRON JAWED ANGELS recounts for a contemporary audience a key chapter in U.S. history: in this case, the struggle of suffragists who fought for the passage of the 19th Amendment. Focusing on the two defiant women, Alice Paul (Hilary Swank) and Lucy Burns (Frances O'Connor), the film shows how these activists broke from the mainstream women's-rights movement and created a more radical wing, daring to push the boundaries of political protest to secure women's voting rights in 1920. Breathing life into the relationships between Paul, Burns and others, the movie makes the women feel like complete characters instead of one-dimensional figures from a distant past.

Although the protagonists have different personalities and backgrounds - Alice is a Quaker and Lucy an Irish Brooklynite - they are united in their fierce devotion to women's suffrage. In a country dominated by chauvinism, this is no easy fight, as the women and their volunteers clash with older, conservative activists, particularly Carrie Chapman Catt (Angelica Huston). They also battle public opinion in a tumultuous time of war, not to mention the most powerful men in the country, including President Woodrow Wilson (Bob Gunton). Along the way, sacrifices are made: Alice gives up a chance for love, and colleague Inez Mulholland (Julia Ormond) gives up her life.

The women are thrown in jail, with an ensuing hunger strike making headline news. The women's resistance to being force-fed earns them the nickname "The Iron Jawed Angels." However, it is truly their wills that are made of iron, and their courage inspires a nation and changes it forever.

"Iron Jawed Angels" has visual verve and the spirited performances of a sharp ensemble cast led by Hilary Swank, Anjelica Huston and Julia Ormond. This rambunctious and intense HBO movie weaves an often stirring chronicle of the women's suffrage movement at a pivotal moment in early 20th-Century American history.

Mike Duffy

Detroit Free Press

December 2003
by Charles Boissevain (NP 88/75)

In het Nederlands Patriciaat staan allerlei ridderordes uitdrukkelijk vermeld. Ik geef hier niets om, maar gun ze graag aan anderen – als ze die tenminste eerlijk hebben verdiend, en niet toevallig aanvoerder zijn van een winnend voetbalteam.

maand, 2 landen, 2 onderscheidingen en 2 Boissevain zusters

Le 1er Janvier 2003 las ik in het Journal Officiel de la République Française het volgende bericht :

(benoemd) au grade de chevalier de la Légion d’Honneur:
Mme Sauvage de Brantes, née Boissevain (Marina, Catharina), presidente d’une association humanitaire ; 36 ans d’ activités professionnelles et associatives.

Kortom, Marina (NP 88/76) kreeg het Légion d’Honneur voor haar werk als presidente van het Franse Care en vice-presidente van Care international; naast vele andere ook internationale activiteiten.

Ik citeer uit haar kerstbrief : ”More seriously, we devoted time to Care International and went for the first time to Peru to meet the Peru teams and discover their great programs for some of the poorest populations of peasants and villagers in the Andes, granting loans for the creation of individual small enterprises that could not have access otherwise to credit. We were back in New York in November for a most important Care International meeting. Finally a trip to Rumania to visit wards for abandoned or handicapped children and young adults. This was a terribly moving experience; there is still so much to do to bring change and some relief.

In dezelfde maand januari werd haar zuster, Kyra Dickinson geboren Boissevain (NP 88/76) benoemd tot O.B.E., Officer in the Order of the British Empire, wegens haar vele werk voor het Rode Kruis in het algemeen en dat van haar streek Northumberland in het bijzonder.

Marina ontving de onderscheiding uit handen van Jacques Chirac; Kyra uit handen van Koningin Elizabeth II – samen met haar man Robert – die CBE werd.

Sinds de tijd dat wij werden vervolgd om onze Boissevain-genen is er dus het nodige ten goede veranderd.